MANILA, Philippines – A female law student lost both her legs while another one had to have one of her legs amputated following the blast that hit the final day of the 2010 Bar exams in Manila on Sunday.
Doctors amputated both legs of one of the victims, Raissa Laurel, because of severe injuries caused by an explosion outside the De La Salle University (DLSU) campus in Taft Avenue, Manila.
The 25-year-old Laurel, a 2nd year law student at San Sebastian College, was among the 44 people injured in a melee between alleged warring fraternities.
Writing her answers to questions from ABS-CBN's Julius Babao, Laurel said that she was in the “wrong place at the wrong time.”
She, however, was thankful for being given a chance for a “second life.”
She said a bomb placed inside a small box exploded in front of her. However, she did not see who threw the bomb.
Laurel plans to continue her studies. Her father, Roberto Laurel, was in tears while he described the pain of knowing that her daughter lost her legs.
“Another doctor, ‘yung anesthesiologist niya… approached me and explained, and he told me that my daughter would be a lawyer. So that was the happiest news last night,” he said.
“Naaawa ako, pero she has that spirit of....definitely, one day she will become a lawyer. Iyon pong spirit na iyon, at ang kanyang ambisyon, I hope it is not totally ruined with what has happened to her,” he added. “At least she would live, but I know na yung dating… confidence, I don’t know if she could gain back that confidence.”
He urged the government to bring the perpetrators to justice.
“Gawan po natin ng aksyon ang pangyayaring ito. We are in a civilized world, and I believe that with what has happened yesterday, anarchy na po ang nangyayari eh… I appeal to the government, most especially to the Supreme Court…
He thanked people who donated blood for her daughter.
The donors include Raissa’s classmates, friends, and Private First Class (Pfc.) Arnold Delanatar and Pfc. Alfeo Jordan.
The 2 soldiers said they do not know the victim personally, and only heard word that she needed blood transfusion. They waited for 8 hours at the PGH to donate blood.
Two other female law students who were also hit by the blast are still confined at the Manila Doctors’ Hospital (MDH).
One of them had to have her left leg amputated. Doctors, who declined to reveal her name, said they are still trying to save her right leg and left hand.
The 2 victims suffered shrapnel and burn wounds, doctors said. They are set to go under the knife again on Wednesday.
Twelve blast victims, who are students of San Beda College, were brought to the MDH.
Supreme Court Chief Justice Renato Corona on Monday condemned the acts of violence, and ordered the Supreme Court Security, the Manila Police District (MPD), and the National Bureau of Investigation to go after those behind the incident.
“I still want to become a lawyer someday,” she said in handwritten notes she gave to ABS-CBN News.
Opinyon:
" I have often dreamed of a far off place where a hero's welcome would be waiting for me... It's an uphill slope no I won't lose hope. Till I go the distance and my journey is complete..." Ito ay mula sa awitin ni Josh Groban na tila ba may ipinahihiwatig sa akin, Tila ba may pilit ipinapaalang bagay na wari ko'y nakalimutan ko na o sinadya ko talagang kalimutan. Hhmmmmnn... Teka... Aaahh! naalala ko na, ang kahindik-hindik at madugong "BAR EXAM BOMBING". Kamakailan lang ay may isang trahedyang naganap sa labas ng DLSU Campus sa Taft Avenue, Manila. Kung ikaw ay mahilig manood ng balita, Tiyak na masasaksihan mo ang kalunus-lunos na sinapit ng ating mga kababayang Pilipino. Kinikilabutan pa nga ako hanggang ngayon sapagkat sa oras na makita mo ang trahedyang iyon tiyak na masasabi mong, " Masuwerte talaga ako at wala ako sa kalagayan nila... Salamat 'Bro!..." Pero gaya ng 44 na biktima at isa na rito si Raissa Laurel, dapat na ituloy pa rin ang laban sa buhay. hayaan niyong umpisahan ko sa mga katagang, "Sa buhay ng isang tao,..." Halina't samahan mo ako sapagkat ang layunin ng blog na ito ay nakasulat na sa ikalawang talata.
Sa buhay ng isang tao, minsan dumarating talaga sa punto na sinusubok ang tatag at tibay ng ating loob pati na rin ang ating pananampalataya sa Panginoon. Gaya ni Raissa Laurel, hindi dapat nating hayaan ang pagkakataong makabangong muli. Dalawang paa lang namn ang nawala sa kanila at nandyan pa rin ang ilang bahagi ng kanilang katawan. Sigurado naman akong hindi magagawa ng matinong tao na ipagpalit ang kinabukasan niya sa wala dahil lang sa isang paa hindi ba? Lalu na pagkatapos ng malagim na trahedya at alam mo na paggising mo ay makikita mong nakaalalay ang sa tabi mo ang iyon mga kaibigan, kaklase, pamilya at iba pang malalapit na tao sa iyo. Isa pa nasusubok ang matinding pananampalataya sa Diyos habang dinaraanan mo ang maga pagsubok Niya. Ika nga, " It is a matter of the heart and a matter of the mind..." kung gusto o bang ituloy ang buhay sa mundo. Desisyon mo na 'yun kung uurong o susulong ka. Kumbaga sa isang paglalakbay, simula pa lamng ito ng lahat ang pangunahig intensyon mo ay yaong makarating sa dulo. Dapat na mapatunayan mo na kahit anong mangyari, anumang unos o bagyo ang dumaan, tiyak na kakayanin mo sapagkat alam mo na darating ang panahon na ang bagyo ay lilisan at makapag-iiwan pa ng napakagandang bahaghari pagkatapos ng ulan at dilim. Sa oras na matanaw mo ito, tila baga nakatitig ito sa iyo at nagsasabing, " Tingin ka lang, premyo mo yan pagkatapos ng dilim..."
Ayaw ko sanang maging ma-drama pa ang aking mga pahayag pero hindi ko ito maiwasan. Ang gusto ko lamang naman ay maghatid sa inyo ng realisasyon. Realisasyong gustong gisingin ang maga natutulog niyong mga diwa. Nakakahiya mang aminin at nakapanghihinayang na isipin na kulang sa seguridad ang bansang Pilipinas. Ito ay pangalawa sa gusto kong ipunto sa aking blog. Hindi ko intensyon nasirain ang reputasyon ng ating mga kapulisan subalit batid kong kailangan na nilang maunawaan na ang buhay ng isang tao ay hindi lang basta ice cream na kapag nahulog sa iyong pagkakadapa mo ay basta mo na lang itatapon sa basurahan. Kailangan nilang siguraduhin na ito na ang una at huling bar exam na magkakaroon ng sigalot. Sana'y magsilbi rin itong daan tungo sa masusing seguridad sa Pilipinas.
Sa isang banda, hindi naman porke Bar Exam Bombing ang paksa ng aking blog ay nangangahulugan na ito ng bad news na ang ating pag-uusapa. Sinubukan ko pa ring magtala ng magagandang bagay ukol rito tulad ng magagandang values na makukuha dito. Alam kong sawang-sawa na rin kayo sa mga bad news dahil alam kong madaming problema na din ang napagdaanan mo. Bagkus ay gawin mong inspirasyon ang mga taong tulad ni Raissa Laurel na nagpatuloy at bumangon upang matanaw ang liwanag sa kasalukuyan upang maghilom na ang sugat ng nakaraan tungosa tinitingala mong hinaharap.
BAR EXAM BLAST: " It's a battle of the Spirits after all..." talaga and a" battle of wills" as well... Biruin mo with something 1% hope ay kakayanin mong mabuhay especially kung may tiwala ka sa Panginoon, paninindigan sa sarili, at pagmamahal sa malalapit na tao sa buhay mo. Hindi lang naman labanan ng kakayahan, talino, diskarte, at tapang ang pinag-uusapan dito, kundi ang mga salitang "pangarap", "paninindigan", at "pananampalataya".
Kung ikaw ay isa sa mga nasabugan noong nakaraang bar exam, isusulong mo ba o iuurong ang pangarap mo? Magiging hadlang ba ito o bagkus ay magiging inspirasyon mo pa? Just think of it... Hanggang dito na lang at maraming salamat sa iyo...
P.S. Uy, baka makalimutan mo ang komento mo... Hayan maglalagay na rin siya sa wakas... Sige 'wag ka ng mahiya... Muli, salamat Ka-KKK...:-)
